Bewustwording!   Leave a comment

Heb je ze ook voorbij zien komen? Die grote V-formaties die afsteken tegen de, inmiddels steeds vaker grauw wordende, lucht. En als je goed luistert, dan hoor je er ook het bijbehorende gekakel bij. De ganzentrek is weer begonnen. Een onmiskenbaar teken dat de herfst dichtbij is.

Mij maakt zoiets altijd ietwat melancholiek. Het lijkt wel alsof het korten van de dagen een behoefte wakker maakt om terug te kijken. Hoewel ik een mens ben die met beide benen in het heden leeft, merk ik dat het mij ook overkomt. Misschien heeft het ook wel een beetje te maken met het ouder worden. Vooral dat laatste is eigenlijk een vreemde gewaarwording. Ik voel mij, met mijn bijna 51 lentes, nog net zo jong als voorheen. Het enthousiasme, de positieve drive en het plezier in mijn leven zijn nog net zo groot als voorheen. Misschien zelfs wel groter en intenser, juist omdat ik die levenservaring heb opgedaan. En vooral ook door mijn beide kinderen – van 6 en 8 jaar – die mij nog steeds als hun grootste “speeltje” zien. Ze zeggen niet voor niets dat kinderen je jong houden. Ik geniet daar intens van, in de wetenschap dat er ook andere tijden zullen komen. En dan dwalen mijn gedachten af naar vroeger. Naar mijn ouders die ik, helaas al vrij jong, heb moeten verliezen. Hoe zouden zij dit hebben beleefd. Ik kan het ze helaas niet meer vragen.

Jeetje wat een zware gedachten, zo in de week waarin ik een groot succes mocht vieren. Tja, die ganzen he. Die maken wat los. Als je zoals ik in het Noorden van het land woont, dicht tegen de Waddenzee aan, dan beleef je de veranderingen van de seizoenen intenser dan wanneer je in de stad woont. En van oorsprong ben ik Amsterdammer, dus ik mag er over meepraten. Eigenlijk eindigt de zomer al een beetje, zodra de boeren beginnen om hun akkers leeg te halen. In de stad merkte je daar weinig van, maar hier zijn de binnenwegen direct vol modder en wordt het landschap kaal. Wat je al vrij snel gaat missen is ook het schreeuwen van de scholeksters, die hier langs het water een broedplaats hadden. En ook het vrolijke gefladder van de kleine stern, die snel en sierlijk het water inschiet om een visje te bemachtigen is verdwenen.

De regen tikt zachtjes tegen het raam van mijn kantoor of, .. nee …. het was toch geen regen. Twee lieve lachende ogen kijken mij aan. Marco, mijn zoontje van 6, wilde mij even een knuffel opgooien! Heerlijk buitenspelen, terwijl het lichtjes motregent. En dan dringt het plotseling tot mij door. Dat is iets dat er in je leven verandert als je ouder wordt. Bewustwording! Voor kinderen is elke dag een feest, zonder dat ze zich ook maar een moment bewust zijn van, of zich zelfs maar afvragen welke tijd van het jaar het is. Laat staan dat het ze interesseert dat er net Tweede Kamer verkiezingen zijn geweest. Of zelfs dat Oranje afgelopen week met 4-1 van Hongarije heeft gewonnen.

Heerlijk onbezorgd kunnen en mogen zijn. Misschien is dat wel het allergrootste geschenk dat een kind aan het begin van zijn leven meekrijgt. Waar, wanneer en hoe raken wij zo’n mooi geschenk toch kwijt?

Geniet er nog maar zo lang mogelijk van lieve schatjes van mij…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 1.691 andere volgers

%d bloggers like this: